Γνωστικές λειτουργίες μαθητών με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας στο γραπτό λόγο

Έχει εδραιωθεί ότι τα παιδιά με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας  παρουσιάζουν δυσκολίες στο γραπτό λόγο (Church, Alisanski & Amanullah, 2000; Myles et al., 2003; Mayes & Calhoun, 2007), μάλιστα σε ποσοστό 60% (Brown & Klein, 2011). Οι Myles et al. (2003), σε μια έρευνα τους για τις γραπτές δεξιότητες δεκαέξι παιδιών με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας, διαπίστωσαν ότι μπορούν να παράγουν την ίδια ποσότητα αλλά διαφορετικής ποιότητας προτάσεις, καθώς επίσης αντιμετώπιζαν γραφοκινητικές δυσκολίες (π.χ. μέγεθος, διάταξη γραμμάτων).

Έχει υποστηριχτεί ότι η φτωχή κεντρική εκτελεστική μνήμη, που ρυθμίζει τη προσοχή και τον συγχρονισμό των υποέργων, είναι η βασική υπεύθυνη για τις δυσκολίες γραπτού λόγου αυτών των παιδιών (Nyden, Billstedt, Hjelmquist & Gillberg, 2001; Calhoun & Mayes, 2005; Mayes & Calhoun, 2007). Μάλιστα συγκεκριμένες δεξιότητες τίθενται στο μικροσκόπιο, όπως ο σχεδιασμός, η στοχοθέτηση, η ικανότητα αναστολής μιας ενέργειας, η γένεση των ιδεών και οι δεξιότητες αυτό-παρακολούθησης (Hill 2004).

Ο Chavkin (2004) επιβεβαίωσε, σε μια μελέτη περίπτωσης ενός δωδεκάχρονου παιδιού με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας, ότι τα ελλείμματα στη θεωρία του νου, στην κεντρική εκτελεστική μνήμη, στην επικοινωνία και την κίνηση (αδεξιότητα) επηρεάζουν τη παραγωγή ενός γραπτού κειμένου. Μάλιστα οι δυσκολίες στη θεωρία του νου εμποδίζουν τη δημιουργία ενός προσχεδίου γραπτού κειμένου και την επαναξιολόγηση του.

Αρετή Σταμούλη

Ψυχολόγος-Ειδική Παιδαγωγός