Οδηγίες για δασκάλους με μαθητές με διάσπαση προσοχής

Οι μαθητές με δυσκολίες προσοχής και υπερκινητικότητα ολοένα και αυξάνονται και απασχολούν τόσο τους γονείς όσο και τους δασκάλους τους ως προς την καλύτερη εκπαίδευση τους.

Παρακάτω δίνονται μερικές οδηγίες που μπορεί να φανούν χρήσιμες στους δασκάλους με μαθητές με προβλήματα προσοχής.

Εκπαιδευτικό περιβάλλον της τάξης

  • Ο/η μαθητής/τρια να κάθεται μπροστά και στο κέντρο της τάξης.
  • Να κάθεται μακριά από σημεία που έχουν θόρυβο, κίνηση και άλλα διασπαστικά στοιχεία.
  • Να βρισκόμαστε κοντά στο μαθητή όταν διδάσκουμε.
  • Να περιβάλλεται με καλά πρότυπα προς μίμηση.

Εκπαιδευτική προσέγγιση

  • Να επιτρέπουμε στο/η μαθητή/τρια να κινείται γύρω στο δωμάτιο σε κατάλληλο και προσυμφωνημένο χρόνο.
  • Να ενσωματώνουμε κινητικές δραστηριότητες μέσα στο μάθημα, όσο βέβαια είναι αυτό δυνατό.
  • Να ενσωματώνουμε τα ενδιαφέροντα του παιδιού μέσα στο σχεδιασμό του μαθήματος, έτσι έχουμε περισσότερες πιθανότητες να μείνει σταθερό το ενδιαφέρον του.
  • Να αφήνουμε το παιδί να παίρνει μια άνετη στάση όταν δουλεύει.
  • Να χρησιμοποιούμε εικόνες ή παραδείγματα ώστε να ξεκαθαρίζονται ο στόχος και οι προσδοκίες μας σε κάθε άσκηση.
  • Να παρέχουμε κάποια οπτικά ή ακουστικά σημάδια για το πότε ξεκινά μια δραστηριότητα ή πότε περιμένουμε μια απάντηση από το παιδί (π.χ. σηκώνουμε τη παλάμη ή χτυπάμε τα χέρια).
  • Να χωρίζουμε τις μεγάλες εργασίες σε μικρότερα μέρη-βήματα.
  • Να απευθυνόμαστε στον/στην μαθητή/τρια με το όνομα του/της όταν του/της ζητάμε κάτι.
  • Να κάνουμε εύκολες ερωτήσεις όταν καταλαβαίνουμε ότι η προσοχή του παιδιού έχει χαθεί.
  • Να διαβάζουμε μαζί με τον/την μαθητή/τρια παρά να τον/την καθοδηγούμε να διαβάσει μόνος/η το κείμενο σιωπηλά.
  • Να δίνουμε σαφείς οδηγίες (π.χ. βρισκόμαστε στη σελίδα 43 του τετραδίου εργασιών της Γλώσσας).
  • Να κάνουμε βλεματική επαφή όταν δίνουμε οδηγίες και να ζητάμε κάποιες φορές να τις επαναλάβει.
  • Να διδάξουμε και να χρησιμοποιούμε μαζί με αυτούς τους μαθητές τεχνικές αυτοπαρατήρησης (π.χ. για μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να φτιαχτεί ένα πρόγραμμα που θα συμπληρώνει το παιδί μετά από κάθε διδακτική ώρα και θα αφορά την αυτοαξιολόγηση της συμπεριφοράς του, ενώ για μικρότερα παιδιά ένα διάγραμμα που θα μετρά με παιγνιώδη τρόπο ο δάσκαλος τη προσοχή σε κάθε δραστηριότητα).
  • Να χρησιμοποιούμε κάποιους συμμαθητές ως συνεκπαιδευτές του παιδιού.
  • Να ενθαρρύνουμε το παιδί να ασχολείται με τα σπορ.

Σε επόμενη ανάρτηση μου θα αναφερθώ σε κατάλληλες τεχνικές παρέμβασης για παιδιά με σημάδια υπερκινητικότητας.