ειδική εκπαίδευση

Διδασκαλία των μαθηματικών με χειρονομίες

Η διδασκαλία των μαθηματικών με τη χρήση αφηρημένων χειρονομιών είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να τα μαθαίνουν τα παιδιά.

Η διαφορετικότητα στη μάθηση

Η προσδοκία όλα τα παιδιά της ίδιας ηλικίας να μαθαίνουν με το ίδιο τρόπο είναι σαν να περιμένεις όλα τα παιδιά της ίδιας ηλικίας να φορούν το ίδιο μέγεθος ρούχων.

Madeline Hunter

Οδηγίες για δασκάλους με υπερκινητικούς μαθητές

Πάντα στις τάξεις συναντούμε κάποιο μαθητή ή σπανιότερα μια μαθήτρια που δύσκολα συμφιλιώνεται με τη καθιστή στάση στο θρανίο για πολλή ώρα. Τα παιδιά με τάση υπερκινητικότητας στριφογυρίζουν στο κάθισμα τους, ψάχνουν ευκαιρία να σηκωθούν από το θρανίο και να απομακρυνθούν από τη τάξη. Παρακάτω είναι κάποιες απλές οδηγίες που μπορεί να φανούν χρήσιμες στους δασκάλους με τέτοιο προφίλ μαθητών.

Η σημασία της πρώιμης παρέμβασης

Τα παιδιά αναπτύσσουν δεξιότητες κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής τους, όπως η κατακτηση της ομιλίας ή του περπατήματος. Μερικά παιδιά περπατούν πιο νωρίς ή πιο αργά από άλλα ενώ κάποια άλλα κατακτούν την ομιλία με πιο  αργούς ή γρήγορους ρυθμούς. Σε γενικές γραμμές, τα παιδιά ακολουθούν μία  συγκεκριμένη διαδικασία ανάπτυξης. Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις. Ορισμένα παιδιά αναπτύσσονται με πιο αργούς ρυθμούς και δεν ακολουθούν την προβλεπόμενη πορεία. Όσο γρηγορότερα εντοπιστούν αυτές οι καθυστερήσεις, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η βοήθεια που θα μπορέσεουν να προσφέρουν οι γονείς και όλοι όσοι φροντίζουν το παιδί. Ειδικά κέντρα για το παιδί διαθέτουν παιδαγωγούς  ειδικά εκπαιδευμένους ώστε να αναγνωρίσουν νωρίς το πρόβλημα ή την ενδεχόμενη καθυστέρηση ανάπτυξης.

3 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες

Καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από το 1992, επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑΜΕΑ.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία.

Πώς να βοηθήσω το παιδί μου με ΔΕΠΥ στο σπίτι;

Παρακάτω παρουσίαζονται κάποιες πρακτικές οδηγίες για γονείς με παιδιά με διαταραχή προσοχής και υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ). Αφορούν προσαρμογές στο χώρο, τη συμπεριφορά, τη μελέτη των σχολικών μαθημάτων και τις δραστηριότητες εντός και εκτός σπιτιού.

Οδηγίες για δασκάλους με μαθητές με διάσπαση προσοχής

Οι μαθητές με δυσκολίες προσοχής και υπερκινητικότητα ολοένα και αυξάνονται και απασχολούν τόσο τους γονείς όσο και τους δασκάλους τους ως προς την καλύτερη εκπαίδευση τους.

Παρακάτω δίνονται μερικές οδηγίες που μπορεί να φανούν χρήσιμες στους δασκάλους με μαθητές με προβλήματα προσοχής.

Χαρακτηριστικά των παιδιών με Μαθησιακές Δυσκολίες-Παραδείγματα

Όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενο άρθρο μου με τίτλο «Λίγα λόγια για τον ορισμό των μαθησιακών δυσκολιών (Μ.Δ.)» οι μαθητές με Μ. Δ. συνιστούν μια ανομοιογενή ομάδα (Hammill, 1990), με διαφορετικές ικανότητες και εκπαιδευτικές ανάγκες. Ωστόσο στη βιβλιογραφία αναφέρονται κάποια κοινά, προεξέχοντα χαρακτηριστικά των μαθητών με Μ.Δ.

1. Δυσκολίες στο λόγο
2. Δυσκολίες στις γλωσσικές ακαδημαϊκές δεξιότητες
3. Δυσκολίες στα μαθηματικά

Λίγα λόγια για τον ορισμό των Μαθησιακών Δυσκολιών (Μ.Δ.)

Ο πρώτος που εισήγαγε τον όρο «μαθησιακές δυσκολίες» ήταν ο Samuel Kirk το 1962 τονίζοντας ότι:
• Τα παιδιά με δυσκολίες μάθησης παρουσιάζουν κάποια διαταραχή σε μια ή περισσότερες από τις διαδικασίες γραπτού και προφορικού λόγου.
• Οι καταστάσεις αυτές ΔΕΝ οφείλονται σε αισθητηριακές βλάβες, σε νοητική καθυστέρηση, σε σοβαρές συναισθηματικές διαταραχές ή σε ανεπαρκείς κοινωνικές συνθήκες.

Η Bateman το 1965 διατυπώνει επίσης έναν από τους πρώτους κοινά αποδεκτούς ορισμούς των μαθησιακών δυσκολιών:
• Παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες είναι εκείνα που παρουσιάζουν σημαντική διακύμανση ανάμεσα στο νοητικό δυναμικό και στο πραγματικό επίπεδο απόδοσης.
• Οι διαταραχές αυτές μπορεί να οφείλονται σε εμφανή δυσλειτουργία του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος. Δεν μπορούν να αποδοθούν σε νοητική καθυστέρηση, εκπαιδευτική ή πολιτισμική αποστέρηση, σοβαρές συναισθηματικές ή αισθητηριακές βλάβες.

Η εικόνα της ΔΕΠΥ

Τα κύρια συμπτώματα της διαταραχής, όπως ορίζονται από το DSM-IV, είναι:

  1. η διάσπαση της προσοχής,
  2. η παρορμητικότητα και
  3. η υπερκινητικότητα.

Με βάση τα συμπτώματα που επικρατούν στα παιδιά σχολικής ηλικίας διακρίνουμε τρεις τύπους ΔΕΠΥ: