μαθησιακές δυσκολίες

Διδασκαλία των μαθηματικών με χειρονομίες

Η διδασκαλία των μαθηματικών με τη χρήση αφηρημένων χειρονομιών είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να τα μαθαίνουν τα παιδιά.

Διδακτικές προτάσεις για τους μαθητές με δυσλεξία

  • Οι εκπαιδευτικοί  μπορούν να χρησιμοποιούν πιο αργούς ρυθμούς ομιλίας καθώς και απλούστερες προτάσεις. Οι μαθητές με δυσλεξία συνήθως έχουν ανάγκη από επιπρόσθετο χρόνο προκειμένου να επεξεργαστούν τις πληροφορίες. Έτσι , ο δάσκαλος με τις συχνές παύσεις τους δίνει τον αναγκαίο χρόνο.
  • Επιπρόσθετα, είναι καλό να ενσωματώσει παραδείγματα και γραφικές αναπαραστάσεις στα μαθήματα προκειμένου να υποβοηθήσει την κατανόηση. Εξυπηρετικά για τους μαθητές με δυσλεξία και όχι μόνο είναι τα φυλλάδια που οργανώνουν τις πληροφορίες του κάθε μαθήματος.

Οδηγίες για δασκάλους με μαθητές με διάσπαση προσοχής

Οι μαθητές με δυσκολίες προσοχής και υπερκινητικότητα ολοένα και αυξάνονται και απασχολούν τόσο τους γονείς όσο και τους δασκάλους τους ως προς την καλύτερη εκπαίδευση τους.

Παρακάτω δίνονται μερικές οδηγίες που μπορεί να φανούν χρήσιμες στους δασκάλους με μαθητές με προβλήματα προσοχής.

Χαρακτηριστικά των παιδιών με Μαθησιακές Δυσκολίες-Παραδείγματα

Όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενο άρθρο μου με τίτλο «Λίγα λόγια για τον ορισμό των μαθησιακών δυσκολιών (Μ.Δ.)» οι μαθητές με Μ. Δ. συνιστούν μια ανομοιογενή ομάδα (Hammill, 1990), με διαφορετικές ικανότητες και εκπαιδευτικές ανάγκες. Ωστόσο στη βιβλιογραφία αναφέρονται κάποια κοινά, προεξέχοντα χαρακτηριστικά των μαθητών με Μ.Δ.

1. Δυσκολίες στο λόγο
2. Δυσκολίες στις γλωσσικές ακαδημαϊκές δεξιότητες
3. Δυσκολίες στα μαθηματικά

Λίγα λόγια για τον ορισμό των Μαθησιακών Δυσκολιών (Μ.Δ.)

Ο πρώτος που εισήγαγε τον όρο «μαθησιακές δυσκολίες» ήταν ο Samuel Kirk το 1962 τονίζοντας ότι:
• Τα παιδιά με δυσκολίες μάθησης παρουσιάζουν κάποια διαταραχή σε μια ή περισσότερες από τις διαδικασίες γραπτού και προφορικού λόγου.
• Οι καταστάσεις αυτές ΔΕΝ οφείλονται σε αισθητηριακές βλάβες, σε νοητική καθυστέρηση, σε σοβαρές συναισθηματικές διαταραχές ή σε ανεπαρκείς κοινωνικές συνθήκες.

Η Bateman το 1965 διατυπώνει επίσης έναν από τους πρώτους κοινά αποδεκτούς ορισμούς των μαθησιακών δυσκολιών:
• Παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες είναι εκείνα που παρουσιάζουν σημαντική διακύμανση ανάμεσα στο νοητικό δυναμικό και στο πραγματικό επίπεδο απόδοσης.
• Οι διαταραχές αυτές μπορεί να οφείλονται σε εμφανή δυσλειτουργία του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος. Δεν μπορούν να αποδοθούν σε νοητική καθυστέρηση, εκπαιδευτική ή πολιτισμική αποστέρηση, σοβαρές συναισθηματικές ή αισθητηριακές βλάβες.