Ψυχολογία και Ειδική Αγωγή

Αρετή Σταμούλη
Ψυχολόγος Συστημικής Προσέγγισης, Ειδική Παιδαγωγός, MA Special Needs

3 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες

Καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από το 1992, επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑΜΕΑ.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία.

Ο δείκτης πολιτισμού μιας κοινωνίας, προσδιορίζεται και πραγματώνεται μέσα από τον τρόπο που η κοινωνία αυτή αντιμετωπίζει τις ασθενείς και ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες της, όπως τα άτομα με αναπηρία. Τώρα πλέον έχει γίνει ευρύτατα αποδεκτό από όλους (διεθνείς οργανισμούς, κυβερνήσεις, κοινωνικούς φορείς κ.α.) ότι τα άτομα αυτά έχουν ίσα δικαιώματα και ίδιες υποχρεώσεις (όταν μπορούν να τις εκπληρώσουν) με όλους τους άλλους και ο βαθμός που διασφαλίζεται αυτή η θεμελιώδης αρχή δείχνει και το πολιτιστικό επίπεδο που βρίσκεται κάθε χώρα.

Η αναγνώριση των δικαιωμάτων των ατόμων με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ) είναι αδιαπραγμάτευτο συνταγματικό δικαίωμα κάθε πολιτισμένης κοινωνίας. Κάθε σύγχρονη και πολιτισμένη κοινωνία οφείλει να οραματίζεται και να προσδοκά την παροχή ίσων ευκαιριών στην εκπαίδευση, στην απασχόληση, στην υγεία και στην πρόνοια, την παροχή της αναγκαίας για κάθε είδος αναπηρίας υποστήριξη, για μια ισότιμη και πλήρη συμμετοχή σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής.

  • Τι γίνεται όμως στη σκληρή πραγματικότητα;
  • Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένα άτομο(ανήλικο ή ενήλικο) με αναπηρία;
  • Τι συναντάει στην καθημερινότητά του;
  • Παρέχεται οποιαδήποτε μορφή βοήθειας στην οικογένειά του;
  • Υπάρχει σωστή ενημέρωση του κοινωνικού συνόλου;
  • Τι γίνεται με την εκπαίδευση, την επαγγελματική αποκατάσταση, την περίθαλψη, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του;
  • Tι κάνουμε εμείς που δεν έχουμε κάποια μορφή αναπηρίας;

Δυστυχώς, στη σημερινή, δυσμενή εποχή, στο όνομα της οικονομικής κρίσης που ταλανίζει όλη την ανθρωπότητα, πολύ πιθανό, να βρουν έδαφος μη προνομιακές πολιτικές, συνέπεια των οποίων θα είναι η υποβάθμιση κάθε έννοια παροχής κοινωνικών υπηρεσιών και υποδομών, που θα εξασφάλιζαν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης στους ανθρώπους με αναπηρία.

Η αναπηρία δεν είναι ασθένεια. Είναι κάτι πολύ περισσότερο, που αφορά και επηρεάζει όλες τις ανθρώπινες κοινωνικές, οικονομικές πολιτικές δραστηριότητες. Είναι μια ιδεολογική, οικονομική και πολιτική πρόκληση στη σύγχρονη «ανθρωπιστική» κοινωνία για ισότιμη ένταξη και συμμετοχή των ατόμων με αναπηρίες στην οικογένεια, στην κοινότητα, στο εργασιακό και φυσικό περιβάλλον.

Πηγή: Δρ Ράνια Χιουρέα